สำเนียงผิด = สื่อสารไม่ได้จริงหรือ?
สำเนียงผิด = สื่อสารไม่ได้จริงหรือ?
หลายคนในไทยพูดภาษาอังกฤษได้ เข้าใจแกรมมาร์ รู้คำศัพท์ แต่ไม่กล้าพูด เหตุผลหลักไม่ใช่เพราะ “พูดไม่ได้”
แต่เพราะ
คำถามคือ ถ้าสำเนียงไม่เหมือนเจ้าของภาษา แปลว่าเราสื่อสารไม่ได้จริงไหม?
คำตอบสั้น ๆ คือ ไม่จริง และในทางภาษาศาสตร์แนวคิดนี้ถูกแย้งมานานแล้ว
⸻
สำเนียงคืออะไร (และไม่ใช่อะไร)
สำเนียง (Accent) คือรูปแบบการออกเสียงที่ได้รับอิทธิพลจาก
• ภาษาแม่
• ภูมิภาค
• วัฒนธรรม
• ประสบการณ์การใช้ภาษา
สำเนียง
มันแค่บอกว่า “คุณมาจากไหน และเรียนภาษานี้อย่างไร”
⸻
โลกจริงไม่ได้ใช้แค่อังกฤษสำเนียงเดียว ทุกวันนี้ภาษาอังกฤษไม่ได้เป็นของประเทศใดประเทศหนึ่ง นักภาษาศาสตร์เรียกสถานการณ์นี้ว่า World Englishes เราจึงได้ยิน
• อังกฤษแบบอินเดีย
• อังกฤษแบบสิงคโปร์
• อังกฤษแบบฟิลิปปินส์
• อังกฤษแบบไทย
และทั้งหมดนี้ยังคง “สื่อสารได้” ในที่ทำงานระดับนานาชาติคนส่วนใหญ่ไม่ได้คุยกับเจ้าของภาษา แต่คุยกับ “คนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองเหมือนกัน”
⸻
สิ่งที่ทำให้สื่อสารไม่ได้ ไม่ใช่สำเนียง สิ่งที่ทำให้การสื่อสารล้มเหลวจริง ๆ คือ
• พูดไม่ชัดจนแยกคำไม่ได้
• ใช้คำผิดความหมาย
• เรียงประโยคจนคนฟังงง
• ไม่เช็กว่าคู่สนทนาเข้าใจหรือไม่
ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดได้แม้ในเจ้าของภาษาเอง สำเนียงต่าง ≠ สื่อสารไม่ได้
⸻
งานวิจัยพูดตรงกัน: ความเข้าใจสำคัญกว่าความเหมือน งานศึกษาด้านการสื่อสารพบว่า ผู้ฟังไม่ได้ต้องการสำเนียงที่ “ถูกต้องตามตำรา” แต่ต้องการ
หลายครั้งสำเนียงที่ “เป็นกลาง” กลับเข้าใจง่ายกว่าสำเนียงเจ้าของภาษาที่พูดเร็ว หรือกลืนเสียง
⸻
แล้วทำไมคนไทยถึงกังวลเรื่องสำเนียงมาก?
เพราะระบบการเรียนภาษาในไทยมักเน้นว่า
• ต้องเหมือนเจ้าของภาษา
• ต้องออกเสียงเป๊ะ
• พูดผิด = ผิดพลาด
ทั้งที่ในความจริงภาษาเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่การสอบ ความกลัวสำเนียงทำให้หลายคนเลือก “ไม่พูด” ทั้งที่สื่อสารได้
⸻
เป้าหมายที่ควรตั้งใหม่: เข้าใจได้ ไม่ใช่เหมือน แทนที่จะถามว่า “สำเนียงเราเหมือนฝรั่งไหม?”
คำถามที่สำคัญกว่าคือ “คนฟังเข้าใจเราหรือเปล่า?” ถ้า
• คนฟังเข้าใจ
• การสื่อสารเดินหน้า
• งานสำเร็จ
นั่นคือภาษาใช้งานได้แล้ว
⸻
สรุป: สำเนียงผิด = สื่อสารไม่ได้จริงหรือ?
ถ้ารอให้สำเนียงสมบูรณ์ก่อนค่อยพูด คุณอาจไม่เริ่มพูดเลย แต่ถ้าคุณเริ่มพูดแม้สำเนียงจะยังไม่เป๊ะ คุณกำลังใช้ภาษาได้ถูกต้องที่สุดแล้ว

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น